Warunki pracy naukowej cz. 7

Wybitną cechą pracowitości uczonego jest korzystanie z chwil. Owe pięciominutki, kwadransy pomiędzy jednym zajęciem dziennym a drugim, owe przerwy pozornie drobne – tworzą w ciągu miesięcy całe tygodnie, a w ciągu lat – całe miesiące. Uczony, korzystający z tych chwil, żyje o wiele lat dłużej. Opowiadają o Darwinie, że nigdy nie wzdragał się zabrać do jakiejś pracy dlatego, że już niewiele miał na nią czasu; każdą niemal chwilę wyzyskiwał. A są przecież ludzie, którzy mieć muszą bardzo wiele wolnego czasu na „zabranie się” tylko do roboty, wymagają całego kompleksu warunków, aby móc rozpocząć jakąś pracę: za pół godziny muszę już wyjść, za kwadrans mam już coś skończyć, nie warto więc rozpoczynać, rozkładać wszystkiego; za dwa, trzy dni mam już opuścić daną miejscowość, nie opłaci się więc tego lub owego rozpoczynać. A z tych chwil, godzin, dni tworzą się lata. I oto dziwimy się nieraz, że ten lub ów uczony ma czas na dokonanie tak wielu prac naukowych, na napisanie tylu dzieł. To tajemnica, którą znają tylko ludzie wielkiej pracowitości, a takimi byli wszyscy znakomici uczeni i genialni badacze.

 

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    studia w wielkiej brytanii
    nauka języka francuskiego Warszawa
    usługi rachunkowe warszawa
    smary szczecin
    spawanie światłowodów warszawa
    sprężarki spiralne
    sprzątanie katowice
    standy reklamowe
    stoły konferencyjne składane
    stomatolog łódź