Typy psychologiczne badaczy naukowych cz. 16

Od takich ujemnych typów klasyków nauka otrzymuje daninę bardzo skąpą, schodzą oni z areny działalności naukowej wprawdzie zasobni w doświadczenie, o dużej często wiedzy, lecz z tych skarbów ich ducha, których uzewnętrznić nie potrafili, nauka ma małą korzyść.

Inny ujemny typ klasyka mamy wtedy, gdy flegmatyczne usposobienie tegoż przechodzi częściowo w hipochondryczne. Drobiazgowość doprowadza go do przesadnego pedantyzmu; niezadowolony z wyników swojej pracy, przenosi to niezadowolenie na uczniów lub asystentów w pracowni, gdera i dokucza pracującym, strofuje i gani ich na każdym kroku, zniechęcając w ten sposób młodzież do pracy naukowej. Pamiętam, jak nauczyciel mój uniwersytecki W., który był klasykiem o odcieniu hipochondryka, ochrzcił początek moich zajęć praktycznych w pracowni zoologicznej. Zebrało się nas kilku na pierwszą godzinę owych zajęć. W. dał nam kilka żywych owadów, powiedział „niech panowie preparują” i pozostawił nas samych. Na stole stały miseczki z woskowym dnem, leżały różne narzędzia i więcej nic. Nie wiedzieliśmy, jak się do tego preparowania zabrać, bo w ówczesnych gimnazjach mowy nie było o jakichkolwiek bądź praktycznych ćwiczeniach przyrodniczych, a byliśmy słuchaczami pierwszego roku, świeżo zapisanymi w poczet uczniów uniwersyteckich.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    Latarka czołowa Led Lenser
    lekarz dermatolog Warszawa
    lekarz ginekolog ostrów
    letniskowy dom nad jeziorem kaszuby
    liceum dla dorosłych Katowice Śląsk
    Licówki Wrocław
    lifting twarzy łódź
    lipogems komórki macierzyste
    Łódź pellet
    łupek granitowy